Yogaya başlamak:))

Yoga benim için 2003-2005 yıllarında meditasyona merak sarmamla başladı. O zamanlar sadece bir arayıştı. Devamı ise 2007-2008 de odtüde denediğim bir kaç ders ve kendi ev yogamla devam etti.  2008 yazında gittiğim çok am çok güzel Kayaköy’de her sabah yaptığımız yoga dersleri ve dünya tatlısı Danelle beni çok etkilemişti. Oradan dönüşümde ise pranayama (prana kontrolü:) hayatıma girdi; tabii ben bu ismi bilmiyordum henüz ve farkında olmadan bandhaları (kilitler) kullanıyordum nefes çalışırken. Her sabah devam eden bu çalışmalarla ilgili biraz daha öğrenmek için Danelle’e 2008’de yazdığım bir mesaj vardı “senden ilham alıyorum” diyen… (not: bu arada sevgili Danelle o zamanlar 16-17 yaşlarında bir teenagedi ama Hindistanda bir süre bir Ashramda kalmış ve yolu bir şekilde Türkiyeye düşüvermişti:) Bunun devamında nihayet 2009 yılına kadar bir var bir yok olan yoga hayatım daha bir düzene girmeye başladı. Ame bir yerinde hep meditasyon ve nefes vardı. 2009da hayatımda ilk kez, teknede, tatilde, her nerede olursa olsun, küçük de olsa bir pratik yaparak 6 ay geçirdiğimde bambaşka biri olmaya başlamıştım. Herşeyden önce çok ama çok coşkuluydum. Ve içimden bir ses biliyordu ki doğru yoldaydım. Nereden bilebilirdim Danelle’den ilham aldığımı ona söylediğimde yoga eğitmenliği ile ilgili içsel kararımı verdiğimi? 2010 yazına kadar hiç bilmiyordum.

Tek isteğim 2009 yaz tatilinde yaşamıma gelen bu coşkunun bir şekilde devam etmesiydi ve 2009 ağustos ayında karşıma bir şekilde bir ilan çıktı sanırım internette. Yoğun ve yorucu doktora ortamımdan az da olsa uzaklaşabilmek, yaşam yolum olan bir parçayı hayatıma bir sertifikayı da bahane ederek daha da düzenli ve ciddi olarak sokabilecektim nihayet. Yogaşalada bir yıllık eğitmenlik kursu ve sınırsız ders katılımı. İçim heyecanla doldu. Fakat nasıl olacaktı ki? Ben kimdim eğitmenlik kimdi. Altı üstü yoga yapmak, öğrenmek, yaşamıma katmak istiyordum. Belki eğitmenlik yapmayacağımı onlara da söylersem beni alırlardı. Sonuçta niyetim saf ve temizdi. Yoga yapmak istiyordum ve ancak sertifika gibi bir bahanem olursa doktora hocam ve ailem buna razı gelirdi. Elbette hepsinden önemlisi herşeyi ertelemeye alışkın olan karanlık yanım da:)

Sonrası mı?

İlk adım telefonla görüşme: Buyrun yogaşala ben gökhan nasıl yardımcı olabilirim?

(Bildiğim yegane yoga hocası olan sevgili Danelle’in rastalı saçlarını bu kibar, düzgün ve akıcı Türkçe konuşan insana takıp gözümde canlandırmıştım:)) Gökhanı ilk görüşüm o yüzden beni içten içe epey güldürmüştü… Telefonda derdimi heyecanla anlattıktan sonra gelin bir konuşalım dedi. O zamanlar henüz Pınar hoca yaz tatilinde. Gittim konuştuk. İlk dersimi tam hatırlayamıyorum zaman olarak, ama aşağı bakan köpekteki içten içe isyanımı belli etmemeye çalışmamı unutamıyorum… İlk ders Gökhan her beni düzeltmeye gelişinde “tüh bak olmadı”, “ay almıycak beni herhalde” diye neler neler düşünmüştüm:) Ta ki savasanada huzurla kendimi bırakana kadar gelip giden komik düşüncelerim şimdi çok çocukça geliyor:)

Ama itiraf etmeliyim ki ben, o bir sene öğrendiğim her bir şeyi bir çocuk merakıyla öğrendim. Girdiğim her yoga dersini de bir çocuk sevinciyle kabul ettim ve şevkle katıldım.

Bu çocuk halim ve hevesim ikna edici olmalı ki bir şekilde kaydı yaptık, Gökhan endişelerini belli etmedi neyse ki, destekledi. O kadar istekliyim ki öğrenmeye ve ders vermek o kadar uzak ki benim için o zamanlar. Bir ilkokul öğrencisi için öğretmen olmak nasıl bir ihtimalse benim için de o kadar ancak. O yüzden sürekli teskin ediyorum Gökhan’ı ben ders vermem hiç merak etmeyin diye:)) (Daha sonra o da itiraf ediyor Pınar hocayla epey düşünüp taşınsıklarını Ayşeyle, beni programa kabul etmekle ilgili)

Bu arada bir tanecik Ayşeyle odtüde karşılaşıp ona eğitimden bahsediyorum. Kendimi kabul ettirdim ya, bir de arkadaşımı götüreyim dedim. Valla beni aldılar seni de alırlar niye almasınlar diye:)) Neyse onu da yazdırdık. Ooh süper. Tanışma dersi vs. atlatıldı azimliyiz. Fakat benim ikinci heyecanım Pınar hocayla tanışmak… Profilinin olduğu resme bakınca en az 1.70 boylarında  ama güzel gülümsemiş yine de otoritesi hissedilen biri benim için Pınar Hoca. Veeee işte en bomba tanışma: saat akşamın onu, şala çıkışı adını bildiğimiz (İlham:)) ama telefonunu bilmediğimiz arkadaşla buluşmayı beceremiyoruz ve şala telefonu olduğunu sandığımız cep telefonunu arıyoruz. Telefonu Pınar hocanın açışıyla benim utancımdan kıpkırmızı olmam bir oluyor bir şeyler geveliyorum: yok numarası yoktu arkadaşın da, öyle oldu da, bu gitti de, biz bekledik de, özetle içimden geçen: ay kusura bakmayın hocam !!!

Çok şekerdi hemen yardımcı olmaya çalıştı o da.

Sonra ilk tanışma toplantısı. Yüzüncü defa ben sadece öğrenmek için geldim, ders fln vermek, sertifika fln ne haddime açıklamasını yapıp içimi rahatlatıyor ve hep aradığımın bu olduğunu söylüyorum… Belki bir gün…diyorum içimden kim bilir…

Aa bir de ayşeyle katıldığımız unutulmaz Ashtanga dersi var… Ne o dersteki yogi ve yoginileri, ne de o dersin havasını, ne de o ders çıkışı “Aman tanrım neler yapıyorlaaar” şaşkınlığımı unutabilirim… Dibimiz düşerek izlediğimiz Feruze, Banuş, Melike’nin yanında daha bir çok isim: Koç ailesi, … ohooo kimler yok ki…

Bi de Ayşe (the fare) ve ben (the fil:)))

İşte böyle başladı benim yoga yolculuğum..  Ve her gün bu yolculuk için yüzlerce binlerce defa şükrediyorum… Tüm kalbimle varoluşa şükranlarımı sunuyorum ..

Ve içimdeki ışık içinizdeki ışığı selamlıyor (NAMASTE:)

1 thought on “Yogaya başlamak:))”

  1. Bende başlamak istiyorum yoga yada meditasyon aklımda.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s